عرق پوسيده ات را
زير دندان صبر مي مكم
اي بختك از درد!
گهگاه ِ رفته اي
برنگرد
صورت ِ تندم از رام مي سوزد
شكاف ِ تافته اي ت را
كاتوره ي تنم برده
اي بريده ي تلخ!
تمامي از پلك
از پشت غضروف مي افتي
با پوست ِ تابوتت بنشين
دندان ِ افتاده
كه تير مي كشي!
(بهار عليزاده)
.
همين!تمام ِ اين روزها!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر