۱۳۸۷ اسفند ۵, دوشنبه

38

آدماي از خود راضي عوضي، كسايي كه كله گندشونو زيادي بالا مي گيرن، اونايي كه حس خوشبختي كاذب داره خفشون مي كنه و همين حس ابلهانه بهشون ميگه كه از همه بهتر و باحالترن، اونايي كه به چشات خيره مي شن ،دهن گشادشونو باز مي كنن، با خونسردي كلماتو هل ميدن بيرون و با چشاي سنگيشون مي خوان كه ويرونيتو ببينن و بعد افتخار كنن كه اونا نيستن كه ويرون شده، باز اون حس ابلهانه سراغشون بياد، ياد پيروزيشون بيافتنو تو پوزخندشونو ببيني كه پخش شده توي صورتاي يخ زدشون، اه چقدر نفرت انگيزن، حالمو بهم مبزنن، ديگه تحمل هيچكدومو ندارام، هيچكدوووووم.

هیچ نظری موجود نیست: