15

اين روزا خيلي كرختم، باز خاطرات بهم هجوم اوردن، باز اسير روياهاي شيرين شدم، روياهايي كه خيلي وقته ازم دور شدن و حالا كه باز از راه رسيدن ديگه قند تو دلم آب نمي كنن، فقط زخم ميزنن، زخم، زخم

ديشب بارون باربد و همراش چشماي منم باريد.هميشه اين آشفتگي ها به من ميگه كه يه دل ديگه يه جاي دور توي اين دنياي بزرگ بزرگ هواي منو كرده.شايد بايد گفت زهي خيال باطل، شايدم بايد منتظر يه اتفاق خوب بود، ولي نيستم خيلي وقته كه نيستم.فقط مي خوام تموم شه مي خوام تمومش كنم، تمومش كني.

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب ها در سینه ام می دوی

کافی ست کمی خسته شوی
کافی ست بایستی
(گروس عبدالملكيان)

14

يه آخر هفته خوب داشتم، 5شنبه با همت فرهنگ رفتيم 2تا نمايشگاه ديديم و نمايشگاه هاي خانه هنرمندان هم رفتيم.خيلي خوب بود عكسا و طرح هاي جالبي ديديم.هر چند كه عكساي برگزيده مسابقه انسان و ترافيك مثل يه شوخي احمقانه بود.ولي بقيه ش خوب بود و عكسهاي آقاي عادل هم گيج كننده و نو.

آخرش از كافه 78 سر در آورديمو سوپ خوشمزه خورديم و سالاد ماكاروني.

فرداشم با نيلو و فرهنگ از جمعه بازار سر در آورديم كه خيلي هيجان انگيز بود. خريد كرديم و كلي خرت و پرت قشنگ ديديم همه چيز خوب خوب.

من و نيلو مانتو خريديم شبيه هم تا فردا بپوشيمو ديگران بخندندو بخندند و ما ككمون نگزه.

من كلي ذوق خريدامو دارم و هر وقت بهشون فكر مي كنم و نگاهشون مي كنم و استفادشون مي كنم.همه وجودم فرياد مي زنه كه آخر هفته عالللللللي بود.

13

شب نمي خوابم. باز خاليم. نه اشكي برام مونده نه آهي.فقط التماس مي كنم به اوني كه مي گن اون بالاست. خسته ام. خسته.مي خوام دلمو بندازم تو آشغال دوني. نميشه. نميشه. فقط دلم نيست. همه ي وجودمه كه داره آتيش مي گيره.
صبح دوباره ۲تا كش مي بندم به دستم.با بجه ها مي ريم عكاسي. مي خندم. ميشم شهرزاد قصه گو استاد و براش فلسفه تحليلي هنر مي خونم و اون اونقدر محو صداي من مي شه كه خوابش مي بره. ظهر بر مي گردم.
مي خوابم. يه خواب بدون هيچ رويايي. با تب بيدار مي شم. مي دونم كه يه سرما خوردگي بد منتظرم.
دارم با داغي و آب ريزش بينيم دست و پنچه نرم مي كنم. با جنگ فكر نكردن به تو حتي براي يه لحظه. با كشيدن هر لحظه كشاي رنگي دور مچم. دارم مي جنگم. براي همين تب كردم و بي قرارم.

براي همين

....

ياد تو را به دوش كشيدن
خرج دارد.